Αρτούρας Καρνισόβας: Ο «Βασιλιάς Αρθούρος» της Λιθουανίας

Υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους αστέρες της δεκαετίας του 1990, ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα που εμφανίστηκαν -κατά τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο- στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Οι τραυματισμοί όμως που τον ταλαιπώρησαν, δεν επέστρεψαν στον Αρτούρας Καρνισόβας να φτάσει στο επίπεδο που μπορούσε και, κυρίως, άξιζε.

Με την ολοκλήρωση της αγωνιστικής περιόδου 1996-1997, κατά την οποία εκτός από πρωταθλητής Ισπανίας και φιναλίστ της Euroleague, ανακηρύχθηκε και MVP του FIBA EuroStars (το αντίστοιχο του αμερικάνικου All Star Game), ο Καρνισόβας αποχώρησε από το λιμάνι της Καταλονίας προκειμένου να συνεχίσει την καριέρα του στο λιμάνι του Πειραιά. Δεν μπορούσε όμως να φανταστεί πως η ενσωμάτωσή του στο ρόστερ των, τότε, πρωταθλητών Ευρώπης και νταμπλούχων Ελλάδας θα σηματοδοτούσε την αρχή του τέλους για την καριέρα του και το ξεκίνημα της δεκαπενταετούς ένδειας (σε αγωνιστικό και -για ένα χρονικό διάστημα- διοικητικό επίπεδο) για τον Ολυμπιακό.

Η φυγή των Ρίβερς και Σιγάλα αποδυνάμωσε τους «ερυθρολεύκους», όμως ο ερχομός των Καρνισόβας και Ρότζερς αρχικά φάνηκε να εξισορροπεί την κατάσταση. Η σεζόν ξεκίνησε ιδανικά με τη συμμετοχή στον τελικό του McDonald’s Championship κόντρα στους Σικάγο Μπουλς (ήττα με 104-78) του τεράστιου Τζόρνταν, με τον Καρνισόβας να αναδεικνύεται πρώτος σκόρερ του Ολυμπιακού με 19 πόντους.

Μάλιστα, μέχρι και τα μέσα της αγωνιστικής περιόδου 1997-1998, ο Ολυμπιακός ήταν εξαιρετικός με τον Λιθουανό φόργουορντ να θυμίζει στο φίλαθλο κόσμο για πιο λόγο θεωρούταν ως ένα από τα καλύτερα τριάρια στην Ευρώπη. Οι «Πειραιώτες», με τον Καρνισόβας να είναι δέκατος σκόρερ στην Euroleague εκείνη τη χρονιά (17 πόντοι μέσο όρο) προκρίθηκαν με σχετική άνεση στα νοκ άουτ παιχνίδια της διοργάνωσης, όπου και διασταυρώθηκαν με την Παρτιζάν, έχοντας πλεονέκτημα έδρας. Όμως δεν κατάφεραν να προχωρήσουν περεταίρω καθώς, οι πρωταθλητές Ευρώπης του 1992, τους έριξαν στο καναβάτσο, με 2-0 στις νίκες, βάζοντας έτσι πρόωρο και άδοξο τέλος στην προσπάθειά τους να υπερασπιστούν τα «σκήπτρα» τους.

Ο Αρτούρας δεν έπιασε καλή απόδοση σε αυτούς του αγώνες, καθώς τα προβλήματα στη μέση του είχαν ήδη αρχίσει να τον ταλαιπωρούν. Την ίδια στιγμή, η ομάδα είχε αρχίσει να χάνει αρκετή από την αίγλη της, κάτι που έγινε σε όλους κατανοητό με το τέλος της σεζόν. Ήττα-συντριβή από την ΑΕΚ (έπαιξε στον τελικό της Euroleague εκείνη τη χρονιά κόντρα στην Κίντερ Μπολόνια) του Γιάννη Ιωαννίδη στα προημιτελικά του κυπέλλου Ελλάδος με 63-49 και αποκλεισμός-ΣΟΚ από τον ΠΑΟΚ, στους ημιτελικούς του ελληνικού πρωταθλήματος, με τον Στογιάκοβιτς να γκρεμίζει το ΣΕΦ στον τρίτο και τελευταίο αγώνα της σειράς (55-58), με το ιστορικό τρίποντο, το οποίο καταβαράθρωσε τον Ολυμπιακό για πάρα πολλά χρόνια.

Η απόδοση του Καρνισόβας κυμάνθηκε σε μέτρια επίπεδα και έτσι, το διαζύγιο ανάμεσα στις δύο πλευρές ήταν αναπόφευκτο. Επόμενος σταθμός στην καριέρα του ήταν η Φορτιτούντο Μπολόνια (1998-2000). Το πέρασμά του από την Ιταλία μπορεί να χαρακτηριστεί με μία μόνο λέξη. Ανύπαρκτο. Ο μόνος λόγος που γίνεται αναφορά στη διετή θητεία του στο σύλλογο είναι γιατί την περίοδο 1999-2000 αποτέλεσε μέλος της ομάδας που κατέκτησε το πρωτάθλημα της Lega Basket Serie A (πρώτο στην ιστορία του συλλόγου), έχοντας για συμπαίκτες τον Τζιανλούκα Μπαζίλε και τον, εφιάλτη του στον τελικό του Παρισιού το 1996, Στόγιαν Βράνκοβιτς.

Ο τελευταίος σταθμός στην καριέρα του (2000-2002) ήταν η Μπαρτσελόνα. Η επιστροφή του στην Καταλονία συνδυάστηκε με το νταμπλ της αγωνιστικής περιόδου 2000-2001. Στον τελικό του Copa del Rey, οι Καταλανοί έκαμψαν δύσκολα την αντίσταση της Ρεάλ Μαδρίτης με 80-77, με τον Καρνισόβας να σκοράρει 12 πόντους και να μαζεύει 4 ριμπάουντ, ενώ στους τελικούς του ισπανικού πρωταθλήματος, η Μπαρτσελόνα σκούπισε με 3-0 τους Μαδριλένους., με τον Λιθουανό φόργουορντ να μένει στα ρηχά.

Οι συνεχόμενοι τραυματισμοί του δεν του επέτρεψαν να προσφέρει στην ομάδα του αυτά που ήθελε και μπορούσε. Έτσι, με την ολοκλήρωση της αγωνιστικής περιόδου 2001-2002, κατά την οποία η Μπαρτσελόνα δεν κατέκτησε κάποιο τρόπαιο, πήρε τη δύσκολη απόφαση -όντας μόλις 31 ετών- να κρεμάσει τη φανέλα του.

Google search engine

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.


*