Τάρπλεϊ, το… αντίδοτο του Μητρούδη

Μια από τις στιγμές που σήμαναν το οριστικό τέλος της αυτοκρατορίας του Άρη ήταν το καλοκαίρι του 1992 όταν ο Νίκος Γκάλης έκλεισε τον κύκλο του με τον αείμνηστο Θεόφιλο Μητρούδη να παίρνει πάνω του όλο το… βάρος.

Η κατακραυγή από τον κόσμο των Θεσσαλονικέων ήταν έντονη και ο ισχυρός ανήρ της ομάδας έδωσε εν λευκώ την έγκρισή του στον προπονητή Στιβ Γιατζόγλου να φέρει όποιον παίκτη ήθελε από την αγορά των ΗΠΑ, καθώς ήξερε πως ο Ελληνοαμερικανός κόουτς ήταν άριστος γνώστης. Και τελικά το μεγάλο «μπαμ» έγινε με τον Ρόι Τάρπλεϊ, ο οποίος είχε αποβληθεί από το ΝΒΑ για χρήση ναρκωτικών.

Ο χαρισματικός σέντερ, σε συνεργασία με τον Παναγιώτη Γιαννάκη, σκόρπισε ενθουσιασμό και… αναζωπήρωσε τη σχεδόν σβησμένη φλόγα. Ο εναπανάλητος θρίαμβος επί του ΠΑΟΚ με 56-88 έφερε ντελίριο.

Ο Τάρπλεϊ ήταν ο ηγέτης της νέας εποχής. Οδήγησε, μάλιστα, τον Άρη στον πρώτο του ευρωπαϊκό τίτλο, με τους 19 πόντους και τα 18 του ριμπάουντ στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων ενάντια στην Εφές Πίλσεν (50-48). Λίγο καιρό μετά θα βάλει την «υπογραφή» του στη μεγάλη νίκη επί του Ολυμπιακού του Γιάννη Ιωαννίδη στο ΣΕΦ που ουσιαστικά έστειλε τους «κίτρινους» στον τελικό του Κυπέλλου, όπου ο σπουδαίος Αμερικανός δήλωσε «απών» από το παιχνίδι τίτλου με τον Παναθηναϊκό, καθώς το ταμείο ήταν… μείον, είχε μείνει απλήρωτος και εγκατέλειψε την ομάδα του επιστρέφοντας στις ΗΠΑ.

Έτσι, ελλείψει του αντίπαλου δέους, ο Νίκος Γκάλης βρήκε την ευκαιρία να οδηγήσει τους «πράσινους» στην κατάκτηση του τροπαίου, καθώς ο αντικαταστάτης του Τάρπλεϊ, Ρέτζι Θίους, δεν θύμιζε σε τίποτε τον άλλοτε αστέρα του ΝΒΑ και η ομάδα της Θεσσαλονίκης αρκέστηκε στη δεύτερη θέση.

Google search engine

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.


*